سوره ی قدر، برهان قاطعِ امامت و ولایت
سوره ی قدر، برهان قاطعِ امامت و ولایت
به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر
وبه یاد ولیّ خدا صاحب شب قدر
**************
براساس اصلی ترین متون اسلامی(قرآن، نهج البلاغه، روایات مستند اهل بیت(ع)) و بنا بر اعترافات دانشمندان شیعه، و همه ی فرق اسلامی، پیامبراکرم(ص) از نخستین روزهای بعثت خویش، در جریان انذار خویشاوندان، و در صحنه های مختلف دوران رسالتشان، تا آخرین روز های عمر شریفشان، در واقعه ی غدیر، بحث ولایت و امامت و خلافت اهل بیت(ع) را پس از خود بیان فرمودند، و بر این نکته اصرار وپا فشاری داشتند.
برای اثبات حقّانیّت اهل بیت(ع) و خلافت بلا فصل آنان، و امامت و ولایت و زعامت آن ها، مدارک مستند و محکم، از همه ی فرق اسلامی در اختیار هست.
و پیروان مخلص امامان(ع) در طول تاریخ بیش از هزار و چهارصد سال، در شرایط وموقعیّت ها ی خطیر و گوناگون برهان های قاطع خود را ارائه کرده اند.
درزمان امامان، درخطابه ی معروف فدک، با بیان تاریخی صدّیقه ی کبری(ع) ، وبا احتجاجات وسخنان نافذ خود ائمّه(ع) ، وصحابه وشاگردان معروفشان، وحتّی از زبان دشمنانشان، همه ی حقایق روشن بود. ودر دوران طولانی غیبت، توسّط علمای بزرگی، چون شیخ صدوق، علّامه ی حلّی، علّامه شرف الدین، علّامه ی امینی و... با قدرت تمام و برهان های قوی، این اصل اساسی دین تثبیت شد
امّا متأسّفانه، دشمنان به جای پاسخ منطقی از حق خواهی اهل بیت(ع) ، همه ی آن ها را از جامعه ومقام وموقعیّت اجتماعیشان طرد کردند، کشتند ویا مسموم نمودند. وبا این ترتیب بشریّت را از هدایت ونورانیّت آن ها محروم ساختند. و آخرین باز مانده ی خاندان ولایت را به پس پرده ی غیبت فرستادند.
به هرترتیب، یکی از نمونه برهان های قاطعی که در بحث امامت و برای اثبات امامت و ولایت اهل بیت مطرح شده، سوره ی قدر است، که با توجِّه به آن، شاید بتوان ادّعا کرد که اگر برهان دیگری برای اثبات این مدّعا وجود نداشت، همین سوره ی قدر کافی بود.
استدلال بر سوره ی قدر:
امام باقر(ع) به شیعیان خود می فرمایند:
« ای گروه شیعه، با مخالفانتان، باسوره ی(اِنّا اَنزَلناه) استدلال و مخاصمه کنید. برآن ها پیروز می شوید. به خدا قسم سوره ی قدر حجّت خداوند متعال برانسان ها بعد از رسول خدا است، و این سوره آقا وسرور دین شما و نهایت علم ودانش ما است.
و ای گروه شیعه به وسیله ی آیه ی اوّل سوره ی دخان(... ما قرآن را در شب مبارکی نازل کردیم، وما هشدار دهنده هستیم) . زیرا این آیه ویژه ی والیان امر بعد از رسول خدا آمده است. »(کافی1/ 249)