جای خالی پدر(ویراست جدید)
جای خالی پدر(ویراست جدید)
به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر
و به یاد ولیّ خدا امام مهدی(عج)
************
ای پدر:...
همگام که به همراه آفتاب به خانه ی یتیمکان بیوه زنی
تابیدی و صولت حیدری را دستمایه ی شادی کودکانشان
کردی، و برآن شانه که پیامبر «ص» پای ننهاد، کودکان
رانشاندی، و ازآن دهان که هرّای شیر می خروشید کلمات
کودکانه تراوید. آیاتاریخ به تحیّر بردر سرای، خشک و
لرزان نمانده بود؟
(موسوی گرمارودی)
****************
روز ولادت امام علیّ بن ابی طالب(ع) (ده سال قبل از بعثت پیامبراعظم « ص » درخانه ی کعبه) به حقّ روز پدر نام نهاده شده، زیرا:
پیامبرخدا «ص» فرمودند:
« اَنَا وَعَلیٌّ اَبَوا هذِهِ الاّمَّةِ. من وعلی(ع) پدر این امّت هستیم »
و امام امیرالمؤمنین «ع» می فرمایند:
« ازرسول خدا(ص) شنیدم که می فرمودند: من و علی(ع) پدر این امّت هستیم، و حقّ ما برمردم از حقّ پدر و مادر نسبی بزرگ تر است، زیرا اگر آن ها ازما اطاعت کنند، ازآتش قیامت نجاتشان می دهیم، و آن هارا از بردگی به بهترین آزادگی ملحق می کنیم. »(تفسیر امام حسن عسکری 330)
و امام حسن(ع) می فرمایند:
« محمّد(ص) وعلی(ع)، دو پدر این امّت هستند، پس خوشا به حال کسی که حقّ آنان را بشناسد و درتمام شرایط فرمانبرآنان باشد. خداوند اورا از برترین ساکنان بهشتش قرار می دهد، و اورا به سعادت کرامت و خشنودیش می رساند. »(همان مدرک)
و ازرسول خدا(ص) نقل شده که فرمودند:
« شایسته ی امامت نیست مگر کسی که دراو سه ویژگی باشد، ورع و تقوائی که اورا ازمعصیت و نافرمانی خدا حفظ کند، و حلم و بردباری که خشم او را کنترل کند، و حسن سرپرستی و ولایت برکسانی که تحت ولایت اوهستند به حدّی که مانند پدر مهربان برای آن ها باشد. »(کافی 1/407)
و امام رضا(ع) درمورد فضل امام می فرمایند:
«... امام مونس رفیق، و پدر باشفقت و مهربان، و برادر همتا، و مانند مادر نیکوکار برای فرزند کوچک خود است.»(کافی 1/200)
رُمَیله، یکی از یاران امام علی بن ابیطالب(ع) می گوید:
درزمان خلافت علی(ع) دچار بیماری شدیدی شدم، و روز جمعه ای احساس سبکی کردم و فکرکردم که چیزی بهتر اراین نمی شود که وضوبگیرم و به نماز حضرت حاضر شوم. این کار را کردم و در نماز حاضرشدم. و زمانی که امام(ع) شروع به سخن فرمودند بیماری من عود کرد و درتمام مدّت خطبه ی حضرت به خود می پیچیدم. بعداز نماز به حضورحضرت رسیدم. به من فرمودند: ای رمیله تو را می دیدم که درتب و تاب بودی. گفتم آری و داستان خودم رابیان کردم. حضرت فرمودند:
«ای رمیله هیچ مؤمنی مریض نمی شود مگرآن که ما با بیماری او بیمار می شویم.و محزون نمی شود مگرآن که باحزن او ما هم محزون می شویم. و هیچ مؤمنی دعا نمی کند مگر این که با دعای او ما آمین می گوئیم. و سکوت نمی کند مگر این که ما برای او دعا می کنیم.»
پرسیدم یاعلی(ع) فدایت شوم آیا این حالت درمورد کسانی است که دراطراف شماهستند؟ و آیا ازمؤمنان دیگر دراطراف دنیا خبر دارید؟ حضرت فرمودند: ای رمیله، هیچ مؤمنی درشرق وغرب عالم از دید ما غایب نیست.(بصائر الدرجات 1/260)
امام زمان(عج)، درتوقیعی به شیخ مفید می فرمایند:
« ماازاخبار شما آگاهیم... مادرمراعات حال شما کوتاهی نمی کنیم.و یادتان رافراموش نکرده ایم، که اگر چنین بود گرفتاری های فراوان برشما فرود می آمد و دشمنان برشما سلطه می یافتند.»
(بحارالانوار 53/ 175)
پدر، در فرهنگ وبینش همه ی مکاتب وهمه ی دنیا با ارزش های والائی شناخته وتعریف می شود.
پدر، سبب آفرینش و واسطه ی وجود فرزندان است.
پدر، تمام وجود او پر است از عشق ومودّت وشورو عاطفه نسبت به همسر و فرزندان.
پدر، نگران وغمخوار و بلاکش دردها و مشکلات فرزندان و خانواده است.
پدر، پناهگاه قوی واستوار، شجاع وقاطع درتحقّق ارزش های انسانی خانواده...
پدر، مدیر و مدبّرعالِم، و اداکننده ی حقوق تربیتی و فرهنگی و مادی و معنوی همسر و فرزندان.
پدر، مراقب و رهائی بخش فرزندان از گرفتاری ها و فسادها و آتش فتنه ها و...
و الگوی ارزش های انسانی، درجلوه ی ایثار و گذشت و صبرو بردباری و عدالت است.
باید انصاف داد:
درطول تاریخ بشریّت، کدام پدر مانند انبیا واولیای الهی، وامام علی بن ابیطالب(ع) و فرزندان معصومش(ع) چنین ویژگی هائی را داشته اند؟
علاوه براین که درنظام تکوین الهی وجود همه ی موجودات از جمله انسان ها با واسطه ی نور مقدّس پیامبر و امامان معصوم علیهم السلام بوده است. و به تعبیر روایات و باورهای اعتقادی ما:
« بِیُمنِهِ رُزِقَ الوَری و بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الاَرضُ وَالسَّماءَ ».
(به برکت وجود اواست که آفریدگان روزی می خورند. وبه هستی او است که زمین وآسمان استوار و پابرجا است.) (دعای عدیله. مفاتیح الجنان)
امام علی بن ابی طالب که دوست و دشمن در وصف شخصیّت وعظمت او اظهار عجز کرده اند. که نمونه های فراوانی را می توان مطرح کرد. از جمله:
1 – بارون کاردایفو یکی از دانشمندان فرانسه می گوید:
« علی(ع) مولود حوادث نبود، بلکه حوادث را او به وجود آورده بود. اعمال او مخلوق فکر وعاطفه و مخیّله ی خود اواست. پهلوانی بود درعین دلیری، دلسوز و رقیق القلب، و شهسواری که هنگام رزم آزمائی، زاهد از دنیا گذشته بود. به مال و منصب دنیا اعتنائی نداشت. و درحقیقت جان خودرا فدای ارزش ها ی الهی نمود. »(کتاب علی(ع) نوشته ی صمدانی 16)
2 – جرج جرداق مسیحی در کتاب(امام علی(ع) صدای عدالت انسانی) می نویسد:
«علی(ع) دلی داشت مالامال از مهر، آزادی، انسانیّت و فضیلت... علی بن ابیطالب باراستی و راستگوئی درزندگی شناخته شده و امتیاز یافت. واقعاً سزاوار است که درجهان امروز، آتش افروزان جنگ، عوامل و مسبّبان بدبختی ملّت ها و افراد، به سخنان قهرمان اندیشه ی بشری، بزرگ مرد وجدانی انسانی، علی بن ابیطالب(ع) گوش فرادهند و آن را حفظ کنند و درمقابل گوینده ی آن سرتعظیم فرود آورند. »
و درادامه می نویسد:
« علی(ع) اقیانوس بیکرانی است که هیچ عاملی از عوامل روزگار نمی تواند اورا به تلاطم آورد جز دوقطره اشک چشم یتیم که این اقیانوس را متلاطم می کند »
3 – تویسیان دانشمند مسیحی می گوید:
« اگر امام علی(ع) این خطیب با عظمت و این گوینده ی زبردست، امروز درهمین عصر برمنبرکوفه می نشست، شما می دیدید که مسجد کوفه باآن همه وسعت، ازمردم مغرب زمین و دانشمندان جهان برای استفاده از دریای خروشان علم علی(ع) موج می زد »(امام علی بن ابیطالب.عبدالفتاح عبدالمقصود 1/23)
4 – و به بیان زیبای موسوی گرمارودی در بخشی از شعر(خدا تنها خدا داند علی کیست؟) :
حُباب از موج نامیرا چه گوید
کفی از لجّه ی دریا چه گوید
منم موری، به جام افتاده موری
تو آن جامی که از نور و بلوری
مرا پای سخن لغزنده در خویش
توأم راهی گشا ای نور در پیش
چه گویم از تو باغوغای این جان
نه من آرام گیرم نی تو پایان
امّا هزاران افسوس برای بشریّت:
که بعد از رحلت پیامبر(ص) از شورای سقیفه انسان ها را از حضور پدر محروم کردند. و ناپدری های بیگانه باهمه ی ارزش های انسانی را به بشریّت تحمیل نمودند. و حسرت این محرومیّت به قدری جانکاه است که صدّیقه ی کبری(س) در حضور زنان مدینه که به عیادت ایشان آمده بودند فرمودند:
«سوگند به خدا اگر مردانتان در خارج نشدن زمام امور از دستان علی(ع) پای می فشردند، و تدبیر کار را آن چنان که پیامبر(ص) به اوسپرده بود تحویل او می دادند، علی(ع) آن را به سهولت راه می برد و این شتر را به سلامت به مقصد می رساند، آن گونه که حرکت این شتر رنج آور نمی شد، علی(ع) آنان را به آبشخوری صاف و مملوّ و وسیع راهبر می شد که آب را ازاطرافش سرریز می کرد و هرگز رنگ کدورت به خود نمی گرفت. و آنان را ازاین آبشخور سیراب به در می آورد... شگفتا که بد سرپرستی انتخاب کرده و بد دوستانی برگزیده اند.»(مسند فاطمه 126)
(وبه تعبیر شاعر نوپردازی در مقام امام علی (ع))
امام علی(ع) ...
نمونه از برای راد مردی ها، جلالت ها،
سخاوت ها، عدالت ها، کرامت ها، قضاوت ها
شجاعت ها، رشادت ها.
ولی... ولی اندر بر ایتام و مظلومین و محرومان پدر.
یک آیت رحمت...
بربیچارگان، در ماندگان، آوارگان هم غم
همی همدم.
براشک یتیم و ناله ی بیوه زنان درد مند شهر
یکی بابای پر مهر و یکی پر حوصله شوهر
و چه درد مندانه جرج جرداق در حسرت جای خالی پدر می گوید:
« ای دنیا تو را چه می شد اگر تمام نیروهای خودرا فشرده سازی، و در هر زمان مردی چون علی(ع) را، باخرد و قلب و زبان و ذوالفقارش به بشریّت عرضه کنی؟»(امام علی صدای عدالت انسانی)
البته ای کاش جرج جرداق می دانست که خداوند برای تمام زمان ها تا پایان هستی زمین، علی(ع) ها را معرّفی کرده از امام اوّل تا امام دوازدهم(ع) و هیچ زمان، زمین از پدر آسمانی و حجّت الهی خالی نخواهد بود. اما این فرزندان با پدران خود چه کردند. که امروز باید حسرت جای خالی آن ها را بخورند.
وچه سوگمندانه قرن ها است که شیعه(وبه تعبیر امام حسن عسکری(ع) – ایتام آل محمّد (ص)) درفراق پدر ندبه می کنند. وشکایت این هجران را به خدا دارند.
وحتی درسالروز میلاد پدر مانند بچه هائی که پدرشان دراسارت دشمن است، در کنار تابلو و یا عکس او برایش جشن تولّد می گیرند. اما لحظه لحظه ی فراق را در یاد او می سوزند.
امّا یک پرسش از علمای فرق دیگر اسلامی:
جدای ازهمه ی اختلافات تفرقه انگیز بین فرق اسلامی و جدای از وقایع تاریخی که بعد از پیامبراکرم(ص) اتفاق افتاد. آن چه که رسالت جهانی اسلام است، معرّفی یک رهبر و پیشوا و پدر، با ارزش های والای الهی برای نجات بشریّت است . چون دنیا در انتظار یک مصلح الهی است.
مگر از نظر قرآن و متون اسلامی و روایات متواتر اغلب فرق اسلامی، صاحب و امام و رهبر معصوم و پدر واقعی غیراز امام زمان، حجة بن الحسن العسکری(عج) برای نجات انسان ها وجود دارد؟
و مگر این فرموده ی قرآن نیست که:
« آیاکسی که هدایت به حق می کند شایسته تر برای پیروی است، یا کسی که هدایت نشده؟ مگرآن که هدایت شود. شما را چه شده است چگونه حکم می کنید؟ »(35 یونس)
پس چرا به جای شناخت و معرّفی پدر حقیقی، و پدر زنده و آسمانی و منتظر، و منجی واقعی عالم و امید ستمدیدگان جهان و پیشوای عدل گستر، امام زمان ارواحنا فداه، تمام همّت خود را برای تقدّس بخشیدن و دفاع از ناپدری هائی به کارگرفته اید که نه شایستگی های لازم را داشته اند. و نه می توانند حتّی از خود دفاع کنند. و نه امروز اثری از حضورشان وجود دارد. چه رسد به پیروانشان و یا مردم دنیا؟ و تنها ثمره ی دفاع شما ازآن ها اختلاف و تفرقه و لکّه دارکردن حیثیّت و آبروی قرآن و اسلام و در جهالت نگه داشته شدن و ریخته شدن خون بی گناهان بی شمار و فتنه و فساد درطول تاریخ اسلام شده است.
آری...
چشم ها پرسش بی پاسخ حیرانی ها
دست ها تشنه ی تقسیم فراوانی ها
باگل زخم، سرراه تو آذین بستیم
داغ های دل ما جای چراغانی ها
حالیا دست کریم تو برای دل ما
سرپناهی است در این بی سرو سامانی ها
وقت آن شد که به گل حکم شکفتن بدهی
ای سر انگشت تو آغاز گل افشانی ها
سایه ی امن کسای تو مرا برسر بس
تا پناهم دهد از وحشت عریانی ها
چشم تو لایحه ی روشن آغاز بهار
طرح لبخند تو پایان پریشانی ها
(قسمتی از شعر قیصر امین پور)
و مردم دنیا حق دارند بپرسند که،آیا جهان بی صاحب و بدون سرپرست و بی پدراست؟ وآیا خداوند انسان ها را بدون رهبری الهی وپدری آسمانی رها کرده است؟ آیا پدرواقعی بشریّت کیست؟ و...
و چرا مردم دنیا را از شناخت و انس با پدر محبوبشان محروم کرده اند؟
چرا جای پدر خالی است؟
ا ـ حاجیان