پیامهای ملکوتی شبهای جمعه
پیامهای ملکوتی شبهای جمعه
به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر
وبه یادولی خدا امام حجت بن الحسن العسکری (عج)
چه شب است یا رب امشب که شکسته قلب یاران
چه شبی که فیض و رحمت رسد از خدا چو باران
شبِ تشنگانِ دیدار، شبِ دیدگانِ بیدار
شبِ سینه های سوزان، شب سوز سوگواران
در فرهنگ ملّی و دینی ما برخی روزها و شب ها معنا و موقعیّت و تقدّس و احترام خاصی دارند. شب ها و روزهائی چون ایّام و لیالی شب های قدر، شب های دهه ی اوّل محرّم، شب های دهه ی ذیحجّه و شب های شهادت ها و میلاد اولیای خدا و ...
در آن شب ها بر اساس آموزه های دینی و فرهنگی، آرامش، سکون، امنیّت، راز و نیاز و خلوت با محبوب، دوری از زشتی ها و پلیدی ها و... در جریان است و احترام و بزرگداشت آن ایّام باعث جلوگیری از بسیاری رفتارهای ناهنجار می شود و حتّی دادگاه ها و مراکز قضا ئی را خلوت تر می کند.
دلیل آن اینست که برخی از روزها و شب ها و ساعت ها ظرف وقایع معنوی و ملکوتی خاصّی هستند و بار معنوی عظیمی را با خود دارند و اگر این فرهنگ و بینش به دست فراموشی سپرده شود، ضربه های جبران ناپذیری بر جامعه وارد خواهد شد.
از جمله مهم ترین این شب ها، شب های زیبا و ملکوتی جمعه است.
شب های جمعه در معنا و مفهوم ملکوتی جلوه و زیبائی خاصّی دارند که با حواس ظاهری ما قابل درک نیست. اولیاء خدا با بصیرت عمیقشان این فضای نورانی و زیبا را مشاهده می کنند و آمد و شُد فرشتگان الهی را نظاره گرند.
سیری در روایات اهل بیت(ع) در بُعد معنوی شب های جمعه:
1- امام باقر(ع) می فرمایند:
« خداوند به فرشته ای فرمان می دهد که از اوّل تا آخر هر شب جمعه از جانب پروردگار و از عرش ندا دهد:
آیا بنده ی با ایمانی هست که پیش از طلوع صبح از گناهانش توبه کند و من توبه ی او را بپذیرم؟
آیا انسان مؤمنی هست که من روزی او را تنگ کرده باشم و تا پیش از طلوع صبح از من درخواست وسعت روزی کند، تا من روزی او را توسعه دهم؟
آیا بنده ی مؤمن بیماری هست که تا طلوع صبح از من شفای خود را بخواهد تا من به او عافیت و سلامت عطا کنم؟
آیا بنده ی غمگین محبوسی هست که تا پیش از صبحگاهان رهائی خود را از زندان بخواهد و من غم او را برطرف و دعایش را مستجاب کنم؟
آیا بنده ی مؤمن مظلومی هست که برای دفع ستم ظالم او راکمک کنم و حقّ او را به وی برگردانم؟
پیوسته این ندا تا طلوع صبح ادامه دارد.» (مفاتیح الجنان ص 52)
2-امام صادق(ع) می فرمایند:
« صدقه دادن در شب های جمعه هزار حسنه و صلوات بر پیامبر(ص) و آل او هزار حسنه دارد و خداوند در هر شب جمعه هزار گناه او را می بخشد و هزار درجه ی او را بالا میبرد و کسی که در شب جمعه بر پیامبر و آل او(ع) صلوات فرستد، نور او در آسمان ها تا روز قیامت می درخشد و فرشتگان آسمان ها و فرشته ی موکّل او تا روز قیامت برایش طلب آمرزش می کنند» (بحارالانوار جلد 86 صفحه ی 314)
3- و از همان حضرت نقل شده که فرمودند:
« در شب های جمعه از نافرمانی خدا بپرهیزید زیرا آثار گناه در شب جمعه چند برابر و آثار نیکی ها و خوبی ها هم چند برابر است و کسی که در شب جمعه معصیت خدا را ترک کند، خداوند خطاهای گذشته ی او را هم می بخشد و به او گفته می شود: اعمال نیکت را شروع کن و کسی که در شب جمعه با نافرمانیش به مخالفت با خدا برخیزد خداوند او را به جرم تمام اعمالی که در طول عمرش انجام داده مؤاخذه می کند و عذابش را به خاطر گناه شب جمعه بیشترمی نماید» (بحارالانوار جلد 86 صفحه ی 294)
شب های جمعه شب های اولیاء خدا و دوستان محبوب اوست.
4-امام ششم(ع) به یکی از اصحاب معروفش به نام مفضّل فرمودند:
«برای ما اهل بیت در هر شب جمعه شادی و سروری است مفضّل می پرسد: خداوند شادیتان را زیاد کند آن سرور و شادی چیست؟ فرمودند: در شب های جمعه رسول خدا در عرش الهی حضور می یابند و همه ی امامان نیز با او حضور می یابند و ما با آن ها هستیم ارواح ما از عرش به بدن ما برنمی گردند مگر با علمی مستفاد(مفید و وسیع) و اگر چنین نبود علم خود را از دست می دادیم.» (کافی جلد 1 صفحه ی 254)
5- و از همان حضرت نقل شده که فرمودند:
«برای ما اهل بیت در هر شب جمعه ورود به مهمانی خداست و ما از آن مهمانی برنمی گردیم مگر با دانشی تازه و شگفت آور» (بصائر الدّرجات صفحه ی 131)
6- و از همان حضرت در سفارشی به یاران خویش آمده است:
« خداوند در شب های جمعه توجّه و کرامت خاصی نسبت به اولیای خود دارد سعی کنید در آن شب به تهلیل(گفتن لااله الاالله) و تسبیح و حمد و ثنای الهی و صلوات بر پیامبر(ص) و آل او مشغول باشید» (روضة الواعظین جلد 2 صفحه ی 334)
چه جلوه ای از این زیباتر و چه فضائی از این با شکوه تر مهمانی خدا و حضور در کلاس معارف ملکوتی رسول خدا(ص) در سایه ی عرش الهی.
و پیامی تکان دهنده برای همه ی انسان ها:
7-پیامبراکرم(ص) فرمودند:
«خداوند در سایه ی عرش خود فرشته ای را آفریده است که او را با زبان های مختلف دنیا تسبیح می کند. هرگاه شب جمعه فرا می رسد به فرمان خدا به زمین فرود می آید و اهل زمین را مخاطب قرار می دهد:
ای بیست ساله ها، دنیا شما را فریب ندهد.
و ای فرزندان سی ساله، حقایق هستی را بشنوید و حفظ و نگهداری کنید.
و ای انسان های چهل ساله جدّیّت و کوشش کنید.
و ای پنجاه ساله ها، دیگر هیچ بهانه و عذری برای شما باقی نمانده است.
و ای شصت سالگان از دنیای خودتان برای آخرت چه چیزی را پیش فرستاده اید؟
و ای هفتاد ساله ها، شماهمچون کشتزاری هستید که زمان دروی آن نزدیک است.
و ای هشتاد سالگان، خداوند را در صحنه هستی اطاعت کنید.
و ای فرزندان نود ساله، زمان کوچ شما فرا رسیده است.
و ای کسانی که یکصد سال را پشت سر نهاده اید، ساعت و قیامت شما فرارسیده و شما توجّه ندارید...
و سپس این فرشته ادامه میدهد:
اگر در بین شما پیران عابد و رکوع کننده نبودند و اگرجوانان خاشع و متواضع دربرابرحق حضورنداشتند و اگر وجود کودکان شیرخوار نبود، عذاب الهی بر سر شما چون باران میبارید...» (مستدرک الوسایل جلد 6 صفحه ی 75)
آری، شب های جمعه، شب های راز و نیاز، شب های دعا و زمزمه های عارفانه ی اولیای خدا، شب های تهجّد و عبودیّت حق، شب های مهمانی اهل بیت و امام زمان(ع) درعرش الهی، شب های مناجات امام زمان(ع) با محبوبش برای اذن ظهور، و زیباترین ساعات ارتباط فرشیان با عرشیان و ملکوتیان است.
شب انس وآشنائی، شب عاشقان مهدی است
شب وصل هر جدائی، شب اشک رازداران
چه بساکه تاسحرگاه سفرشبانه رفتیم
که مگرنسیم لطفی بوزد دراین بهاران
شب دلشکستگان را به سحر رسان خدایا
ز فروغ خود بتابان به دل امیدواران
حاجیان - سمنان